Browse Tag

op pad

Automatisering op zijn Italiaans

Jaren geleden gingen wij voor het eerst op vakantie  naar Piemonte. Wij sliepen vaak in de buurt van Acqui Terme. Na een nacht stevig doorrijden was ons eerste  avontuur altijd een bezoek aan de Bennet. Een grote supermarkt in de buurt. Met de slaap in de ogen verschenen we dan bij de kassamevrouw die, opvallend voor deze zaak, altijd chagrijnig was. Het maakte niet uit of je Italiaan was of Nederlander, standaard werd je niet erg vriendelijk te woord gestaan. Wij moesten er altijd wel om lachen. Het was een vast ritueel en we wisten wat ons te wachten stond.

Keep Reading

Hazelnootjes

Hzelnoten

Daar zitten we dan. Onderweg van Barolo naar ergens. Beetje onverwacht want de rit stond niet in het schema en ik moet eind van de middag alweer thuis zijn voor mijn Italiaanse les.

Het advies was: richting Cortemillia aanhouden maar onderweg bij het stopbord rechts en dan bij het kerkje links. Wij zijn er bijna. Toch gaat het bij het stopbord nog fout en daarna bij het kerkje ook nog eens. Op het weggetje dat wij inslaan moeten we een kilometer of 5 doorrijden. Het éénbaans asfalt lint slingert door het bos. Het is buiten mistig, maar nog steeds zijn de herfsttinten prachtig te zien. Wij zijn er. Op aanraden van een vriend komen we aan op deze hazelnootboerderij. We zitten hier midden in dè zone van de Piemontese hazelnoten. Keep Reading

Dronken

Barolo MangialongaSinds dit hoogseizoen maken wij geregeld een Aperitivo plankje voor onze gasten. We halen dan uit de buurt de lekkerste streek producten. Denk daarbij aan rauwe ham, mooie geitenkaasjes en lekkere salami’s. Op een gegeven moment raakte ik in de ban van ‘Salami Ubriaco’. Ik had geen idee wat het woord betekende maar die salami was wel heel erg lekker. Wat ik ervan begreep werd de salami na droging nog 3 dagen in de rode Barbera wijn gelegd waardoor hij zijn rode vel kreeg en zijn typische smaak. Ik rijd er nog steeds graag voor om.

Eind Augustus was in La Morra de jaarlijkse, wat ze hier noemen, enogastronomische wandeling. Enogastronomisch is gewoon een moeilijk woord voor lekker eten en drinken. Deze wandelingen zijn echt leuk om te doen. Je loopt zo’n 5-8 kilometer en onderweg heb je mooie plekjes waar je heerlijk kunt eten.

De wandeling in La Morra, de ‘Mangialonga’ was wel bijzonder. La Morra ligt namelijk in het Barolo gebied en als je dan aan de wijn tijdens de wandeling denkt krijg je er nóg meer zin in. De prijs was hoog: 50 euro, bijna het dubbele van vergelijkbare wandelingen, maar met minder bekende wijnen. Al snel ontstond in mijn hoofd het beeld van een chiquer gebeuren met heerlijk eten en nog mooiere Barolo wijnen. Kinderen konden volgens de organisatie ook mee. Wij dus op pad met onze gasten.

De wandeling begon rustig en was goed te doen met de meegenomen buggies. Bij de derde stop werd het steeds duidelijker……..  Dit was een wandeling voor vrienden groepen. Veel groepen waren verkleed en het deed ons meer denken aan één groot vrijgezellen feest. De meeste mensen waren na drie stops al volledig de weg kwijt.  🙂

Wij gingen stug door want ja… bij de derde en vierde stop kwamen de Barolo’s aan bod. Heerlijke wijnen die in de bar zomaar 7-8 euro per glas kosten Na een stevige afdaling waarbij zelfs een touw werd gebruikt om de steile helling af te komen kwamen we aan……

Het was net een braderie. De glazen Barolo werden nog net niet weg-ge-at maar veel scheelde het niet. Net als bij bier 2 vingers schuim een maat is, gold hier het principe 1 vinger onder de rand. Andere Italianen spraken er over en iedere keer viel het woord Ubriaco. Nu wist ik eindelijk wat het woord betekende …… Dronken. Had ik natuurlijk ook op kunnen zoeken in het woordenboek maar zoals ik het nu heb geleerd zal ik het nooit meer vergeten!

Het was een mooie middag.