Browse Tag

leven in piemonte

2 keer op één dag in aanraking met de politie

Ik sta om 7.00 uur op en ruim een beetje de laatste dingen van gisteravond op. Het was wat onverstandig laat geworden, met onverstandig veel wijntjes. De kat komt aanlopen met een kleine haas in zijn bek. Op het moment dat we de poes bang maken, ontsnapt de haas en vliegt onze garage in. Ik zoeken naar die kleine haas maar natuurlijk heeft hij zich te goed verstopt. Ik denk nog “wat een ochtend, dat wordt een lange dag”. Dan komt Fij plotseling op me afgelopen en zegt dat er een hele groep Italianen ons terrein oploopt.

Keep Reading

Van App over Piemonte naar Whatsapp

 

Al een tijdje loop ik rond met ideeen om een App te maken over Piemonte. Ik was dus heel geïnteresseerd toen we een brief ontvingen van de gemeente dat ook zij bezig zijn met de ontwikkeling van een App. Of we even onze gegevens wilden mailen? Daarnaast zat nog een brief waar je je kon aanmelden voor een informatie avond. Ik dacht dat het over de App ging dus zette ik snel de afspraak in mijn lege Italiaanse agenda.

Keep Reading

Onze eerste Italiaanse begrafenis

funerale

Afgelopen week overleed de vrouw van een goede Italiaanse vriend. Ze was al geruime tijd ernstig ziek. Donderdagavond half negen ging de telefoon. Hij belde verstikt op dat zijn vrouw woensdag was overleden. Of wij het al wisten en of wij ook naar de begrafenis wilden komen.

De begrafenis was de volgende dag al. Het bijzondere in dit land is dat alles altijd best traag verloopt. Maar als er onder druk moet worden gepresteerd het ook snel kan. Zo ook begrafenissen. Die vinden namelijk altijd binnen 48 uur na overlijden plaats. Keep Reading

stefano grissini

Ik ben op pad met Valentina, zij regelt onze Vespa verhuur. Vandaag staan we samen op het pleintje van Barolo. Het dorp is in november uitgestorven. Wat een ander beeld vergeleken met de zomerse drukte. We bellen aan, maar de Panetteria waar we een afspraak mee hebben Keep Reading

In Italië is alles anders

eco centro communale

Daar sta ik dan, voor de derde keer voor een gesloten deur. Ik probeer al een aantal dagen van 6 zakken puin af te komen maar iedere keer is het hek gesloten. Het rare is dat ik er nu al twee keer ben geweest en er een tractor staat met een draaiende motor maar er zit niemand op en er is echt niemand te zien. Keep Reading

Hazelnootjes

Hzelnoten

Daar zitten we dan. Onderweg van Barolo naar ergens. Beetje onverwacht want de rit stond niet in het schema en ik moet eind van de middag alweer thuis zijn voor mijn Italiaanse les.

Het advies was: richting Cortemillia aanhouden maar onderweg bij het stopbord rechts en dan bij het kerkje links. Wij zijn er bijna. Toch gaat het bij het stopbord nog fout en daarna bij het kerkje ook nog eens. Op het weggetje dat wij inslaan moeten we een kilometer of 5 doorrijden. Het éénbaans asfalt lint slingert door het bos. Het is buiten mistig, maar nog steeds zijn de herfsttinten prachtig te zien. Wij zijn er. Op aanraden van een vriend komen we aan op deze hazelnootboerderij. We zitten hier midden in dè zone van de Piemontese hazelnoten. Keep Reading

Dronken

Barolo MangialongaSinds dit hoogseizoen maken wij geregeld een Aperitivo plankje voor onze gasten. We halen dan uit de buurt de lekkerste streek producten. Denk daarbij aan rauwe ham, mooie geitenkaasjes en lekkere salami’s. Op een gegeven moment raakte ik in de ban van ‘Salami Ubriaco’. Ik had geen idee wat het woord betekende maar die salami was wel heel erg lekker. Wat ik ervan begreep werd de salami na droging nog 3 dagen in de rode Barbera wijn gelegd waardoor hij zijn rode vel kreeg en zijn typische smaak. Ik rijd er nog steeds graag voor om.

Eind Augustus was in La Morra de jaarlijkse, wat ze hier noemen, enogastronomische wandeling. Enogastronomisch is gewoon een moeilijk woord voor lekker eten en drinken. Deze wandelingen zijn echt leuk om te doen. Je loopt zo’n 5-8 kilometer en onderweg heb je mooie plekjes waar je heerlijk kunt eten.

De wandeling in La Morra, de ‘Mangialonga’ was wel bijzonder. La Morra ligt namelijk in het Barolo gebied en als je dan aan de wijn tijdens de wandeling denkt krijg je er nóg meer zin in. De prijs was hoog: 50 euro, bijna het dubbele van vergelijkbare wandelingen, maar met minder bekende wijnen. Al snel ontstond in mijn hoofd het beeld van een chiquer gebeuren met heerlijk eten en nog mooiere Barolo wijnen. Kinderen konden volgens de organisatie ook mee. Wij dus op pad met onze gasten.

De wandeling begon rustig en was goed te doen met de meegenomen buggies. Bij de derde stop werd het steeds duidelijker……..  Dit was een wandeling voor vrienden groepen. Veel groepen waren verkleed en het deed ons meer denken aan één groot vrijgezellen feest. De meeste mensen waren na drie stops al volledig de weg kwijt.  🙂

Wij gingen stug door want ja… bij de derde en vierde stop kwamen de Barolo’s aan bod. Heerlijke wijnen die in de bar zomaar 7-8 euro per glas kosten Na een stevige afdaling waarbij zelfs een touw werd gebruikt om de steile helling af te komen kwamen we aan……

Het was net een braderie. De glazen Barolo werden nog net niet weg-ge-at maar veel scheelde het niet. Net als bij bier 2 vingers schuim een maat is, gold hier het principe 1 vinger onder de rand. Andere Italianen spraken er over en iedere keer viel het woord Ubriaco. Nu wist ik eindelijk wat het woord betekende …… Dronken. Had ik natuurlijk ook op kunnen zoeken in het woordenboek maar zoals ik het nu heb geleerd zal ik het nooit meer vergeten!

Het was een mooie middag.

  • 1
  • 2