Hazelnootjes

Hzelnoten

Daar zitten we dan. Onderweg van Barolo naar ergens. Beetje onverwacht want de rit stond niet in het schema en ik moet eind van de middag alweer thuis zijn voor mijn Italiaanse les.

Het advies was: richting Cortemillia aanhouden maar onderweg bij het stopbord rechts en dan bij het kerkje links. Wij zijn er bijna. Toch gaat het bij het stopbord nog fout en daarna bij het kerkje ook nog eens. Op het weggetje dat wij inslaan moeten we een kilometer of 5 doorrijden. Het éénbaans asfalt lint slingert door het bos. Het is buiten mistig, maar nog steeds zijn de herfsttinten prachtig te zien. Wij zijn er. Op aanraden van een vriend komen we aan op deze hazelnootboerderij. We zitten hier midden in dè zone van de Piemontese hazelnoten. Keep Reading

Dronken

Barolo MangialongaSinds dit hoogseizoen maken wij geregeld een Aperitivo plankje voor onze gasten. We halen dan uit de buurt de lekkerste streek producten. Denk daarbij aan rauwe ham, mooie geitenkaasjes en lekkere salami’s. Op een gegeven moment raakte ik in de ban van ‘Salami Ubriaco’. Ik had geen idee wat het woord betekende maar die salami was wel heel erg lekker. Wat ik ervan begreep werd de salami na droging nog 3 dagen in de rode Barbera wijn gelegd waardoor hij zijn rode vel kreeg en zijn typische smaak. Ik rijd er nog steeds graag voor om.

Eind Augustus was in La Morra de jaarlijkse, wat ze hier noemen, enogastronomische wandeling. Enogastronomisch is gewoon een moeilijk woord voor lekker eten en drinken. Deze wandelingen zijn echt leuk om te doen. Je loopt zo’n 5-8 kilometer en onderweg heb je mooie plekjes waar je heerlijk kunt eten.

De wandeling in La Morra, de ‘Mangialonga’ was wel bijzonder. La Morra ligt namelijk in het Barolo gebied en als je dan aan de wijn tijdens de wandeling denkt krijg je er nóg meer zin in. De prijs was hoog: 50 euro, bijna het dubbele van vergelijkbare wandelingen, maar met minder bekende wijnen. Al snel ontstond in mijn hoofd het beeld van een chiquer gebeuren met heerlijk eten en nog mooiere Barolo wijnen. Kinderen konden volgens de organisatie ook mee. Wij dus op pad met onze gasten.

De wandeling begon rustig en was goed te doen met de meegenomen buggies. Bij de derde stop werd het steeds duidelijker……..  Dit was een wandeling voor vrienden groepen. Veel groepen waren verkleed en het deed ons meer denken aan één groot vrijgezellen feest. De meeste mensen waren na drie stops al volledig de weg kwijt.  🙂

Wij gingen stug door want ja… bij de derde en vierde stop kwamen de Barolo’s aan bod. Heerlijke wijnen die in de bar zomaar 7-8 euro per glas kosten Na een stevige afdaling waarbij zelfs een touw werd gebruikt om de steile helling af te komen kwamen we aan……

Het was net een braderie. De glazen Barolo werden nog net niet weg-ge-at maar veel scheelde het niet. Net als bij bier 2 vingers schuim een maat is, gold hier het principe 1 vinger onder de rand. Andere Italianen spraken er over en iedere keer viel het woord Ubriaco. Nu wist ik eindelijk wat het woord betekende …… Dronken. Had ik natuurlijk ook op kunnen zoeken in het woordenboek maar zoals ik het nu heb geleerd zal ik het nooit meer vergeten!

Het was een mooie middag.

Delen of geheim houden?

cena sotto le stelle Forteto della LujaAls je gaat emigreren probeer je je zoveel mogelijk in te beelden hoe dat is: “Leven in het buitenland”. Nog wekelijks worden wij verbaasd door de cultuurverschillen met Nederland. Zo hebben wij ontdekt dat “delen” in de genen zit van de Italianen om ons heen. Dat deel ik dan weer graag met jullie………

Onze buren hebben een “orto” ofwel een groentetuin, en niet zo’n kleintje. Bomen vol met mooie perzikken, zucchini, pomodori enz. In het begin van onze verbouwing troffen we regelmatig prachtige manden vol met vers fruit en groentes. Tegenwoordig zijn de buren wat slechter ter been en is dat wat minder maar wordt ons dagelijks verteld dat we het gewoon zelf mogen plukken. Sterker nog we moéten van ze plukken want ze gunnen het ons van harte.

Een ander voorbeeld van delen is de rekening bij het restaurant. Bijna altijd wordt deze naar beneden afgerond en probeer geen fooi te geven. Deze wordt met een verbaasde blik gewoon teruggegeven. Wij zijn daar dus maar mee gestopt.

In een eerdere blog heb ik geschreven over de wijnmakerij “Forteto della Luja”. Dit is een prachtig bedrijf met bijzondere wijnen uit Loazzolo, ongeveer 20 kilometer bij ons vandaan. Ook hier delen ze graag.

Gisteravond zijn wij met gasten van Tenuta il Castelletto voor de 2e keer naar een diner bij dit wijnhuis geweest. Het was weer een prachtige avond. Heerlijk eten, mooie wijnen, Fantastische plek, super gastvrijheid, kaarslicht, live muziek en een fijne gastheer. Eigenlijk onbeschrijflijk…. En dat allemaal helemaal gratis!

Giovanni houdt van delen en geniet ervan als hij anderen ziet genieten. Wijn kopen kán maar hoeft niet. Dit is delen ten top! Wij geven aan onze gasten mee dat er wel een doosje gekocht moet worden. Zo heb je niet alleen een mooie avond maar neem je ook nog een mooie herinnering mee naar Nederland.

De vraag was natuurlijk gaan we dit diner geheim houden…… maar dat kan natuurlijk helemaal niet als iedereen om je heen graag uitdeelt. Je hoeft ze alleen maar een keer iets bij ze te kopen en je wordt uitgenodigd.

Bij deze dus het het adres:

Giovanni & Silvia Scaglione

Forteto della Luja

Regione Candelette 4

Loazzolo AT

Telefoonnummer 0141 831596.

www.fortetodellaluja.it

Una bella Giornata

Nizza monferrato Chi

 

De weersvoorspelling was duidelijk: vandaag de hele dag regen. Ik stond vroeg op: De zon schijnt volop. Eerst een Caffè. Even de krant lezen op bed en aankleden. Op naar de gastenruimte om……. Keep Reading

Wijnproeverij

IMG_6027

 

Afgelopen week ben ik met gasten op pad geweest. Ik had een wijnproeverij geregeld bij een wijnboer die ik nog niet kende. Vorig najaar werd ik er al door andere gasten op geattendeerd dat we er zeker eens moesten gaan kijken. Zo gezegd zo gedaan. Op naar “Forteto della Luja”. Keep Reading

Doe mij een verzekering

Achmea Italia

 

Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik hiervoor bij een Nederlandse verzekeraar heb gewerkt. Nu zitten we in Italië en hebben we natuurlijk ook wat dekking nodig tegen al te grote ongevallen. Zo ook een verzekering van onze Vespa’s.

Een maand of 2 geleden kreeg ik ineens het idee om niet alleen aan gasten van Tenuta il Castelletto een Vespa te verhuren maar er nog een bij te kopen en deze ook aan gasten in de omgeving te verhuren. Dat impulsieve besluit leverde nogal wat gedoe op. Volgens de boekhouder eerst alles regelen bij de gemeente. Dat ging boven verwachting snel! Binnen 2 weken een vergunning, met alleen de opdracht om het gebruik van de Vespa’s te wijzigen op het kentekenbewijs. Ook dit was zo gepiept.

Toen de verzekering aanpassen. Deze stond nog op privé gebruik. Nu had ik daar al een aardig bedrag voor betaalt dus eerst, voor aanpassing kentekenbewijs, even kijken wat dat ging kosten: 170 euro per jaar extra. Ik dacht dat gaat nog, dus heb ik de aanpassing van het kenteken in gang gezet.

Na een paar dagen ging ik definitief de verzekering regelen. Dat wordt dan 380 euro extra……… Dus ik zeg euuuhhh dat doe ik niet!

De mevrouw van het assurantie kantoor kijkt wat verrast duikt in het kantoor van de baas, blijft 20 minuten weg en zegt dat ze beide Vespa’s voor 380 euro kan verzekeren. Ik moest toch wat… dus gezegd dat het OK was. De computer deed het niet echt en het duurde allemaal wat lang dus nieuwe afspraak om 15 uur.

Bij binnenkomst een brede grijns: “slechts” 282 euro extra voor 2 Vespa’s……….. Kwam plotseling uit de computer zei ze. Wie een beetje kan rekenen komt nu uit op 140 euro extra per Vespa…… en dus goedkoper dan de eerste indicatie.Dit systeem is niet te begrijpen 🙂

Nu heb ik natuurlijk geprobeerd om e.e.a. via internet te regelen maar ik  krijg het niet voor elkaar. Of ik haak bij de 7e invulpagina af of ik loop ergens vast op de website.

Wij hebben het hier goed naar ons zin dus heb ik geen directe heimwee naar mijn oude werkgever maar wat zou ik daar weer graag mijn verzekeringen sluiten: Online!